Absolutely Free Festival, Genk-Winterslag, zaterdag 4/08/2018.

Vorige week zaterdag (4 augustus) vond het Absolutely Free Festival (AFF) weer plaats. Of nee, er was ook een festivaldag op vrijdag maar vrijaf nemen voor dance is niet een maar een heleboel bruggen te ver en niet zozeer omdat vrijaf nemen op vrijdag moeilijk is voor mij …

Een kort “overzicht”:

De toppers: Peuk, Sunflower, Youff en The Homesick.

Goed: Capibara, Pavlove, Public Psyche (vroeger bekend als Rape Blossoms), Fornet en Sun Kil Moon.

Vielen nog mee: Few Bits en Omni.

Nog doenbaar, maar ook niet meer dan dat: Algiers, Shht (te veel gimmick) en Gruppo Di Pawlowski (ik hou wel van noise(rock), maar wat Mauro Pawlowski ermee doet staat mij niet zo aan, al kan ik niet zo direct zeggen hoe dat komt).

De volgende afspraak is voor volgende week donderdag, vrijdag en zaterdag, Pukkelpop dus …

Hieronder volgt nog een op het internet gevonden filmpje van een optreden van The Homesick. (Om een of andere reden hoor ik momenteel bij geen enkel You Tube-filmpje geluid, ik weet dus niet of het geluid goed genoeg is om hier te delen …) https://www.youtube.com/watch?v=wck-G9r7Fh0

Advertenties

Rock Herk 2018 (21/07)

Afgelopen vrijdag en zaterdag vond Rock Herk weer plaats. Helaas kon ik er alleen zaterdag bij zijn zodat ik o.a. (en vooral?) een van de weinige optredens van Raketkanon dit jaar moest missen. Jammer, maar helaas …

Hierna volgt een kort overzicht van de optredens die ik zaterdag zag en hoorde, waarbij ik me beperk tot de optredens die ik (zo goed als) volledig zag.

Top vond ik Marky Ramone’s Blitzkrieg en It It Anita. Marky Ramone’s Blitzkrieg zag ik al voor de derde keer en het blijft goed. Wellicht zullen de originele Ramones nog beter geweest zijn (nooit meegemaakt), maar als de liveopnames van hun de werkelijkheid goed weergeven komt dit goed in de buurt. Af en toe leek een nummer wat rommelig te beginnen alsof de setlist niet goed was afgesproken, maar dat deerde niet, in tegendeel, het hoort een beetje bij punkrock. It It Anita was zoals noiserock behoort te zijn: energiek, strak en gewoon heel goed.

Goed was volgens mij: Lotus (Belgische hardcore punk, ik vond het wat lijken op Bad Breeding, een Britse band), Sons (soort garagerock), Wiegedood (iets tussen postmetal en blackmetal) en The Soft Moon (new wave/postpunk).

Behoorlijk vond ik: Sons Of A Wanted Man, Fornet en Kevin Morby.

Nog doenbaar, maar ook niet meer dan dat: King Hiss.

Om af te sluiten een registratie van een (deel van een) optreden van It It Anita, gevonden op het wereldwijde web:

Sophia live @ Muziekodroom (Hasselt), 20/05/2018.

Afgelopen zondag (pinksterzondag) (20/05) ging ik nog eens naar een concert. Ik zag en hoorde voor de zoveelste keer (ik vermoed de achtste keer) Sophia spelen …

Maar ik zal beginnen met het voorprogramma, Bonfire Lakes. Ik had er nog nooit van gehoord, al ligt dat vooral aan mezelf natuurlijk. Ze speelden een soort singer-songwriterachtige muziek. Het deed met nogal denken aan The Bony King (voorheen The Bony King Of Nowhere). Het was vrij goed, al vind ik het altijd moeilijk om mee te zijn met dit soort muziek tijdens een optreden als je het op voorhand niet al een beetje kent.

Een voorbeeldje: https://www.youtube.com/watch?v=gZl7azFafuA.

Sophia dan. Als je een band al vaker live hebt gezien, zal je niet zo vlug verrast worden en dat gebeurde dan ook niet. Toch vond ik het weer een ijzersterk optreden met zowel rustige nummers als hardere (noisy) songs en beide soorten nummers kwamen even goed tot hun recht. En – wat mij betreft een pluspunt – ze spelen zowel oude als nieuwere nummers. Kortom, een topoptreden, voor herhaling vatbaar.

Zo klonken ze vorig jaar in Kortrijk, het is zo te zien een amateuropname: https://www.youtube.com/watch?v=ee5Z_4UKzvo