#me too …

Om te beginnen en voor ik verkeerd begrepen word: (seksuele) intimidatie, ongewenste aanrakingen en seksueel misbruik al helemaal, kan absoluut niet. Het is goed dat daar tegenwoordig meer aandacht voor is en dat ook beroemdheden er niet meer mee wegkomen. Iedereen zal nu wel al de maar voelen aankomen … Er zijn zelfs enkele maren.

 

Ten eerste bestaat er het gevaar dat onschuldige complimentjes van een man voor een vrouw, dat (al dan niet flauwe) grapjes of dat verleidingspogingen niet meer kunnen, dat ze verkeerd begrepen worden dat ze te snel gezien worden als intimidatie, enz.

 

Ten tweede is er het probleem van de valse beschuldigingen. Helaas gebeurt het soms dat mensen (vooral mannen?) onterecht beschuldigd worden van seksueel misbruik e.d. Ik besef dat het heel moeilijk kan zijn om te bewijzen dat iemand je seksueel geïntimideerd heeft of ongewenst aangeraakt heeft. Dit in tegenstelling tot verkrachting want dan zijn er fysieke bewijzen (al durven sommige slachtoffers dan niet altijd naar de politie te stappen, jammer genoeg). Het omgekeerde is echter ook waar: bewijzen dat je iemand niet seksueel geïntimideerd hebt, niet ongewenst aangeraakt hebt, is evenmin gemakkelijk. Zo heb ik weet van een situatie waarbij iemand (voor alle duidelijkheid: ik ben het niet) op zijn werk beschuldigd werd van ongepast gedrag tegenover (enkele) vrouwelijke collega’s. Om een lang verhaal kort te maken: uiteindelijk zou (voorwaardelijke wijs want dergelijke zaken worden gelukkig discreet aangepakt zodat ik dus niet alle details ken) het (vooral) gaan om twee vrouwen die (niet slecht bedoelde) complimentjes en (flauwe) grapjes (niet erger dan wat je zowat dagelijks op tv kan horen) van die persoon niet goed konden plaatsen. En dat is (was?) dan nog maar een vrij lichte zaak, zonder beschuldigingen van ongewenste aanrakingen of iets dergelijks.

Extra tijdskrediet voor mensen met kinderen?

Deze zelfverklaarde nieuwsmijder komt af en toe toch nog op een nieuwssite terecht, soms zelfs bewust. Zo kwam ik enkele uren geleden terecht op de nieuwssite van de VRT (ik gebruik de belachelijke naam niet) en daar las ik een artikel met de kop: CD&V wil tijdskrediet tot 18 jaar en tijdskrediet voor grootouders”.

 

Wie hier af en toe iets gelezen heeft, herinnert zich misschien nog dat ik geen kindervriend ben, dat ik dus ook geen kinderwens heb en ik de kinderwens van anderen niet goed begrijp (tenminste, ik denk dat ik daarover al eens iets geschreven heb en indien niet, dan weet je het nu). Ondanks dat vind ik wel dat de kinderen die er zijn een zo goed mogelijke behandeling, opvoeding, enz. verdienen. Zij hebben er tenslotte ook niet voor gekozen om geboren te worden. Ik denk dat voor een goede opvoeding en behandeling het nodig is dat hun ouders (al dan niet biologisch) daar voldoende tijd voor (kunnen) uittrekken. De vraag is echter of ze daar buiten de gewone vrije uren en dagen (weekends, feestdagen, vakantiedagen) nog extra uren moeten krijgen.

 

Met ouderschapsverlof heb ik op zich geen problemen, maar waarom moet daar nog iets bijkomen, zoals in dat voorstel waarvan sprake in de link hierboven? Daarmee straffen ze kinderloze mensen drie keer extra. Een eerste keer doordat zij natuurlijk de afwezigheid van hun collega’s met kinderen moeten helpen opvangen (want extra mensen aannemen daarvoor zullen niet veel werkgevers doen, vrees ik en er zal niet plots minder werk zijn). De tweede straf is dat zij zelf geen recht hebben op extra tijdskrediet. En de derde straf is natuurlijk dat het ook met hun belastinggeld (of socialezekerheidsbijdragen) betaald wordt.

 

Begrijp me niet verkeerd, ik ben best bereid om solidair te zijn met anderen. En ik vind het normaal dat op gebied van belastingen of bijdragen voor de sociale zekerheid het kan gebeuren dat wat je bijdraagt niet altijd in evenwicht is met wat je krijgt. Maar er zou toch ook rekening gehouden mogen worden met mensen die al dan niet bewust kinderloos zijn en met de ecologische voetafdruk van al die extra mensen (kinderen krijgen zou niet beloond moeten worden).

Nieuwsmijder

Sinds ik weet niet meer wanneer kijk ik niet meer naar actualiteitenprogramma’s op tv (journaal enz.). Een datum kan ik er niet op plakken en het is ook niet echt van de ene dag op de andere gegaan. Ik zapte al geruime tijd weleens weg als ik naar het journaal keek bijvoorbeeld.

 

Hoe is het gekomen? Het werd me gewoon teveel, ik jaagde me er te zeer in op, ik ergerde me eraan, het negativisme, het gezeur, … De echte eerste minister van het land (dus niet de officiële) hoefde maar een scheet te laten en het kwam (en komt) uitgebreid en in geuren en kleuren aan bod in zowat alle mogelijke actualiteitenprogramma’s. Dat is maar een voorbeeld, hetzelfde geldt voor de Eric Cartman van de Amerikaanse politiek. En zo kan ik nog wel meer personen of thema’s opnoemen.

 

Het is niet zo dat ik helemaal niks meer meekrijg van de actualiteit. Als de radio opstaat passeert er soms wel nieuws, ik blader heel af en toe nog door een (papieren) krant en op het wereldwijde web krijg ik eveneens wat mee en soms ga ik daar zelfs nog bewust op zoek.

 

Begrijp me niet verkeerd: ik heb niks tegen journalisten of de pers. Meer nog, zij doen soms erg belangrijk werk. Maar voor mezelf is het overaanbod van slecht nieuws enz. gewoon te veel.

 

Ik weet dat ik niet de enige ben. Blijkbaar is er ook al een naam voor mensen zoals ik: nieuwsmijders.

Muziek: “Painless” – The God Machine

Een geweldig nummer van een geweldige maar nogal vergeten band die veel te kort bestaan heeft (gestopt na het plotse overlijden van bassist Jimmy Fernandez). Zanger-gitarist Robin Proper-Sheppard maakt nu nog muziek met het geweldige maar – zeker op plaat – veel rustigere Sophia. Het nummer staat op het tweede en laatste album van The God Machine, met name One last laugh in a place of dying.

 

De tekst:

 

There’s a shadow on my wall that tells me the time
It says you’re always late and you can’t miss this train
Well I open my mouth but I hear no sound
And you said life could be painless
And I’m sorry but that’s not what I’ve found
And she said life could be painless
I’m sorry but that’s not what I’ve found

But I open my mouth but you hear no sound
And you said life could be painless
I’m sorry but that’s not what I’ve found
You said life could be painless
I’m sorry but that’s not what I’ve found