Buffalo Tom @ Het Depot (Leuven), zaterdag 1/12/2018.

Ik wilde nog eens over wat anders schrijven dan over optredens of festivals, maar het is er nog niet van gekomen. Ook nu komt het er niet van … Afgelopen zaterdag ging ik namelijk nog eens naar een optreden, meer bepaald naar Buffalo Tom in Het Depot in Leuven.

Buffalo Tom heb ik altijd een goede band gevonden, hoewel ik hen nooit echt fanatiek gevolgd heb. Zo had ik hen nog nooit live gezien, terwijl ze toch zijn blijven optreden (ook na de jaren ’90) en nog steeds geregeld België aandoen. Daar moest verandering in komen en dat gebeurde dan ook afgelopen zaterdag.

Het voorprogramma was de Noorse groep Beezewax. Slecht was dat niet, er was zelfs naar te luisteren, maar het deed me ook niet echt iets. Dat overkomt me wel vaker met voorprogramma’s. Buffalo Tom zelf dan speelde wat mij betreft een heel goed concert. Het was misschien niet het allerbeste dat ik ooit gezien heb, maar ze zitten zeker een heel eind boven het gemiddelde. Gelukkig speelden ze niet alleen of vooral nieuwe nummers – ze hebben nl. net een nieuw album uit, (titel invoegen). Klassiekers als (uiteraard) “Taillights Fade”, “I’m Allowed” of “Treehouse” (waarbij de drummer in het begin even de mist in leek te gaan, of misschien zat hij wel goed en waren de andere twee schuldig) kwamen ook aan bod. Wat mij betreft is dit voor herhaling vatbaar. Ik vind het trouwens al jaren vreemd dat ze nog nooit (tenzij ik me vergis) op een festival als Rock Herk of Pukkelpop stonden (wel op het Cactusfestival, maar dat speelt zich af in het verre Brugge).

Hier volgt nog een link naar een registratie van een sessie die ze speelden voor het Amerikaanse radiostation KEXP: https://www.youtube.com/watch?v=Dm-Z8J9ylns&t=1410s

Advertenties

Groezrock indoor @ Muziekodroom Hasselt, zaterdag 27/10/2018.

Groezrock is een festival voor punk, hardcore en aanverwante of afgeleide genres. Het vindt normaal plaats in het laatste weekend van april in Meerhout. Dit jaar is het festival echter niet doorgegaan, maar in plaats daarvan vond er afgelopen weekend in de Muziekodroom in Hasselt een indoorversie van het festival plaats. En ik ben erheen gegaan.

De toppers waren wat mij betreft Culture Abuse en Reel Big Fish (skapunk is niet dood!).

Goed vond ik Pas De Chance, Sons, Less Than Jake (skapunk is niet dood, bis!) en Anti-Flag.

Behoorlijk was voor mij Black Peaks en Silverstein.

Matig (maar doenbaar) vond ik Skywalker, Broken Teeth, Cancer Bats en Toxic Shock.

Van enkele bands heb ik korte stukken gehoord en gezien, met name Decade (leek wel goed), Milk Teeth (zou misschien wel in de topcategorie geëindigd kunnen zijn) en Down By Law (daarvan heb ik spijt dat ik niet ben blijven kijken, niet dat Less Than Jake slecht was, maar ik vermoed dat ik DBL echt wel top gevonden zou hebben).

Het eten was trouwens ook top: een heerlijke vegetarische of zelfs veganistische chiliburger van Just Like Your Mom.

Als toetje nog een registratie van een optreden van Reel Big Fish uit oktober 2015 (nu mochten ze – in tegenstelling tot in het filmpje – slechts een vijftigtal minuten spelen): https://www.youtube.com/watch?v=QnVPKeOOvng&t=2416s

Niemand doet het en toch gebeurt het …

Er zijn dingen die niemand doet. Ik vond er al heel vlug twee, maar allicht zijn er nog wel enkele te bedenken:

  • Partner bedriegen, vreemdgaan dus.
  • Afval op straat of in de natuur (of …) wegwerpen.

Vreemd hoe dat dan toch af en toe of zelfs vrij vaak gebeurt. Het zal een van de mysteries van het leven zijn zeker …

The Melvins live @ Het Depot (Leuven), 1/10/2018.

Het is even geleden dat ik hier nog iets schreef, ik weet het; ik had gewoon geen inspiratie. Nu ook niet echt, maar vermits ik afgelopen maandag naar een optreden geweest ben, wil ik daar toch even kort iets over schrijven.

Zoals de titel al aangeeft, ging ik naar Het Depot in Leuven voor een optreden van The Melvins (ook soms gewoon Melvins). Toen ik (heel) lang geleden de eerste keer naar Pukkelpop ging, in het gezegende jaar 1995 (als ik dat schrijf, dan voel  ik me oud …), stonden zij daar ook, als eerste of tweede op het hoofdpodium (net voor of net na Kyuss, dacht ik). Toen speelden ze – als mijn geheugen me niet te zeer bedriegt – vooral harde (zware) maar trage muziek, sludge dus. Ik heb hun niet echt gevolgd nadien, maar nu was het toch wel afwisselend. Ik zou dit optreden niet direct bij de beste die ik ooit gezien heb plaatsen, maar goed was het zeker wel. Ik denk dat iedereen die houdt van punk of metal (met uitzondering van sommige puristen misschien) zich wel geamuseerd heeft.

Voor wie zich niks bij The Melvins kan voorstellen volgt hier de registratie van een optreden in augustus dit jaar ergens in de Verenigde Staten: klik. Het is wel een amateuropname, denk ik.

Pukkelpop 2018, dag 3 (zaterdag 18/08).

Zaterdag 18/08 was dag drie van Pukkelpop 2018 (hier vind je mijn verslagje van dag 2 en daar vind je nog wel een link naar dag 1).

****

West Thebarton, voor goede rockmuziek moet je blijkbaar in Australië zijn.

Rolling Blackouts Coastal Fever, een onmogelijke naam en weer Australiërs.

Protomartyr.

King Gizzard & The Lizard Wizard.

The Black Angels, voor mij de afsluiter.

***

King Tuff.

Ron Gallo.

La Dispute.

Sleaford Mods.

**

The Fever 333.

Marlon Williams.

*

(niet van toepassing)

In het algemeen vind ik het jammer dat er – sinds vorig jaar al – geen podium meer is voor hardere muziek. Erger nog is dat er te veel aandacht voor slappe popmuziek is en overdreven aandacht voor dance en zeker voor dj’s is. Volgens mij horen die laatsten niet thuis op een festival, maar ik vrees dat ik een achterhoedgevecht voer. Nog twee punten van kritiek. Het eerste is een terugkerend thema: het eten, je betaalt maximale prijzen voor minimale porties, het ruikt echt naar oplichting. Het tweede punt lijkt me nieuw, al kan het gewoon toevallig zijn: de toiletten. Misschien ben ik gewoon op de verkeerde momenten willen gaan, maar dergelijke drukte heb ik daar al lang niet meer gezien.

Ter afsluiting nog een clipje van Rolling Blackouts Coastal Fever, het is een registratie van een sessie voor het Amerikaanse radiostation (?) KEXP: https://www.youtube.com/watch?v=N2zuqY8PrUo

Pukkelpop 2018, dag 2 (vrijdag 17/08).

Een overzichtje van dag 2 van Pukkelpop 2018, vrijdag 17/08 (dag 1 vind je hier)

****

Whispering Sons: new wave is nog steeds springlevend!

Steak Number Eight, hun laaste festivaloptreden voor hun geplande naamsverandering, er volgens wel nog twee (?) zaaloptredens (ik ben vergeten waar, maar het is toch al uitverkocht).

JD McPherson, klassieke rock ’n roll leeft nog! Alleen dat ene rustige nummer brak wat mij betreft de sfeer, de vibe wat.

Amenra, alleen jammer van de toch wat storende achtergrondgeluiden tijdens de stille stukken, met name babbelende toeschouwers (ofwel kom je naar een optreden en zwijg je, ook tijdens de stille stukken, ofwel blijf je buiten staan) en ook wel geluiden afkomstig van andere podia. Die achtergrond heb je niet tijdens een zaaloptreden, al bleef het wel indrukwekkend, zoals steeds.

Madensuyu: een van de toppers van Pukkelpop 2018 in het totaal en voor (veel te) weinig volk.

***

Metz.

**

Deaf Havana.

Amber Run.

*

Hockey Dad.

En voor het overige gelden dezelfde opmerkingen als op dag 1. Om af te sluiten nog een deel van het optreden van Amenra zoals op het wereldwijde web terug te vinden is: https://www.youtube.com/watch?v=KkHjaHN_v-o

Pukkelpop 2018, dag 1 (donderdag 16/08).

Pukkelpop 2018 zit er weer op. Ik wilde eerst dit hele verslagje in een post gieten, maar voor de leesbaarheid laat ik dat toch maar even.

Dag 0, woensdag 15/08, sloeg ik traditiegetrouw over zodat ik meteen begon met de eerste echte Pukkelpopdag, donderdag 16/08.

****

Shellac, de enige band die dat volgens mij die dag verdiende.

***

Circa Waves.

Marquee Ouverture: klassieke muziek op Pukkelpop, wat mij betreft mag er ieder jaar op iedere Pukkelpopdag zo een act geprogrammeerd worden, maar ik vrees dat men eerder nog toekomst ziet in schlagers (zie zaterdag).

Thunderpussy.

Flogging Molly.

The War On Drugs: hadden ze niet op het hoofdpodium gestaan, dan zou ik het waarschijnlijk beter gevonden hebben. Dat heeft niks met een soort snobisme of iets dergelijks te maken, maar gewoon met het feit dat het mij daar allemaal wat te groot is: het podium, de afstand tot het podium, enz. Muziek en zeker ook het soort dat The War On Drugs speelt, komt volgens mij beter tot zijn recht in een wat intiemere omgeving. Maar praktisch is dat op een festival natuurlijk niet te doen, die band is echt te groot om in een van de tenten op te treden, geen enkele tent is groot genoeg en dus zou het tot chaos geleid hebben.

**

Gepetto & The Whales.

*

Dirty Projectors.

Grizzly Bear.

Arcade Fire.

In bovenstaand lijstje heb ik alleen rekening gehouden met optredens die ik min of meer volledig heb meegemaakt. Her en der heb ik uiteraard nog flarden van andere acts gehoord en gezien.

Voor je mij begint te beschuldigen van onkunde (dat kan), slechte smaak (zie verder), dronkenschap (naar het einde toe begon het er wat op te lijken 🙂 ) of meer van dergelijks: dit is uiteraard een heel subjectief oordeel, gebaseerd op persoonlijke (wan)smaak, bovendien mogelijk beïnvloed door hoe ik me op dat moment voelde (omstandigheden als warmte, honger, dorst, een volle blaas, enz.) spelen (speelden) dus ook een rol. Dit geldt ook voor de volgende dagen.

Hier volgt nog een (link naar) een clipje van een optreden van Shellac, weliswaar van een optreden in Barcelona in 2017: https://www.youtube.com/watch?v=epxwUCTZnoI. Het is – lijkt me – een volledig optreden, echter wel een amateuropname.