Sophia live @ Muziekodroom (Hasselt), 20/05/2018.

Afgelopen zondag (pinksterzondag) (20/05) ging ik nog eens naar een concert. Ik zag en hoorde voor de zoveelste keer (ik vermoed de achtste keer) Sophia spelen …

Maar ik zal beginnen met het voorprogramma, Bonfire Lakes. Ik had er nog nooit van gehoord, al ligt dat vooral aan mezelf natuurlijk. Ze speelden een soort singer-songwriterachtige muziek. Het deed met nogal denken aan The Bony King (voorheen The Bony King Of Nowhere). Het was vrij goed, al vind ik het altijd moeilijk om mee te zijn met dit soort muziek tijdens een optreden als je het op voorhand niet al een beetje kent.

Een voorbeeldje: https://www.youtube.com/watch?v=gZl7azFafuA.

Sophia dan. Als je een band al vaker live hebt gezien, zal je niet zo vlug verrast worden en dat gebeurde dan ook niet. Toch vond ik het weer een ijzersterk optreden met zowel rustige nummers als hardere (noisy) songs en beide soorten nummers kwamen even goed tot hun recht. En – wat mij betreft een pluspunt – ze spelen zowel oude als nieuwere nummers. Kortom, een topoptreden, voor herhaling vatbaar.

Zo klonken ze vorig jaar in Kortrijk, het is zo te zien een amateuropname: https://www.youtube.com/watch?v=ee5Z_4UKzvo

Advertenties

Toch succes bij de ‘vrouwtjes’?

h83DA661D

Dan heb ik af en toe toch succes bij de ‘vrouwtjes’ …

(Bron: http://cheezburger.com/6320640512/all-the-lady-insects-love-me)

(PS: Kan je als gratis gebruiker van WordPress ook een stukje tekst in een ander lettertype en/of in een kleinere puntgrootte zetten?)

#me too …

Om te beginnen en voor ik verkeerd begrepen word: (seksuele) intimidatie, ongewenste aanrakingen en seksueel misbruik al helemaal, kan absoluut niet. Het is goed dat daar tegenwoordig meer aandacht voor is en dat ook beroemdheden er niet meer mee wegkomen. Iedereen zal nu wel al de maar voelen aankomen … Er zijn zelfs enkele maren.

 

Ten eerste bestaat er het gevaar dat onschuldige complimentjes van een man voor een vrouw, dat (al dan niet flauwe) grapjes of dat verleidingspogingen niet meer kunnen, dat ze verkeerd begrepen worden dat ze te snel gezien worden als intimidatie, enz.

 

Ten tweede is er het probleem van de valse beschuldigingen. Helaas gebeurt het soms dat mensen (vooral mannen?) onterecht beschuldigd worden van seksueel misbruik e.d. Ik besef dat het heel moeilijk kan zijn om te bewijzen dat iemand je seksueel geïntimideerd heeft of ongewenst aangeraakt heeft. Dit in tegenstelling tot verkrachting want dan zijn er fysieke bewijzen (al durven sommige slachtoffers dan niet altijd naar de politie te stappen, jammer genoeg). Het omgekeerde is echter ook waar: bewijzen dat je iemand niet seksueel geïntimideerd hebt, niet ongewenst aangeraakt hebt, is evenmin gemakkelijk. Zo heb ik weet van een situatie waarbij iemand (voor alle duidelijkheid: ik ben het niet) op zijn werk beschuldigd werd van ongepast gedrag tegenover (enkele) vrouwelijke collega’s. Om een lang verhaal kort te maken: uiteindelijk zou (voorwaardelijke wijs want dergelijke zaken worden gelukkig discreet aangepakt zodat ik dus niet alle details ken) het (vooral) gaan om twee vrouwen die (niet slecht bedoelde) complimentjes en (flauwe) grapjes (niet erger dan wat je zowat dagelijks op tv kan horen) van die persoon niet goed konden plaatsen. En dat is (was?) dan nog maar een vrij lichte zaak, zonder beschuldigingen van ongewenste aanrakingen of iets dergelijks.

Extra tijdskrediet voor mensen met kinderen?

Deze zelfverklaarde nieuwsmijder komt af en toe toch nog op een nieuwssite terecht, soms zelfs bewust. Zo kwam ik enkele uren geleden terecht op de nieuwssite van de VRT (ik gebruik de belachelijke naam niet) en daar las ik een artikel met de kop: CD&V wil tijdskrediet tot 18 jaar en tijdskrediet voor grootouders”.

 

Wie hier af en toe iets gelezen heeft, herinnert zich misschien nog dat ik geen kindervriend ben, dat ik dus ook geen kinderwens heb en ik de kinderwens van anderen niet goed begrijp (tenminste, ik denk dat ik daarover al eens iets geschreven heb en indien niet, dan weet je het nu). Ondanks dat vind ik wel dat de kinderen die er zijn een zo goed mogelijke behandeling, opvoeding, enz. verdienen. Zij hebben er tenslotte ook niet voor gekozen om geboren te worden. Ik denk dat voor een goede opvoeding en behandeling het nodig is dat hun ouders (al dan niet biologisch) daar voldoende tijd voor (kunnen) uittrekken. De vraag is echter of ze daar buiten de gewone vrije uren en dagen (weekends, feestdagen, vakantiedagen) nog extra uren moeten krijgen.

 

Met ouderschapsverlof heb ik op zich geen problemen, maar waarom moet daar nog iets bijkomen, zoals in dat voorstel waarvan sprake in de link hierboven? Daarmee straffen ze kinderloze mensen drie keer extra. Een eerste keer doordat zij natuurlijk de afwezigheid van hun collega’s met kinderen moeten helpen opvangen (want extra mensen aannemen daarvoor zullen niet veel werkgevers doen, vrees ik en er zal niet plots minder werk zijn). De tweede straf is dat zij zelf geen recht hebben op extra tijdskrediet. En de derde straf is natuurlijk dat het ook met hun belastinggeld (of socialezekerheidsbijdragen) betaald wordt.

 

Begrijp me niet verkeerd, ik ben best bereid om solidair te zijn met anderen. En ik vind het normaal dat op gebied van belastingen of bijdragen voor de sociale zekerheid het kan gebeuren dat wat je bijdraagt niet altijd in evenwicht is met wat je krijgt. Maar er zou toch ook rekening gehouden mogen worden met mensen die al dan niet bewust kinderloos zijn en met de ecologische voetafdruk van al die extra mensen (kinderen krijgen zou niet beloond moeten worden).